W polskim systemie prawnym podstawową zasadą przy podziale majątku wspólnego po ustaniu małżeństwa jest równość udziałów obojga małżonków. Jednakże w określonych sytuacjach możliwe jest orzeczenie przez sąd nierównych udziałów, jeśli przemawiają za tym konkretne, wyraźnie wskazane przesłanki. Ustalenie nierównych udziałów nie jest regułą, lecz wyjątkiem od zasady równouprawnienia w majątku wspólnym. W praktyce sądy niejednokrotnie stają przed koniecznością oceny indywidualnych okoliczności danego małżeństwa. Niniejszy artykuł przedstawia przesłanki, podstawy prawne i procedurę związaną z nierównym podziałem majątku, z uwzględnieniem stanowiska orzecznictwa i możliwych scenariuszy praktycznych.

Podstawy prawne nierównego podziału majątku

Art. 43 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego

Zgodnie z art. 43 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, sąd może ustalić nierówne udziały w majątku wspólnym, jeżeli zostanie wykazane, że istnieją ku temu ważne powody. Artykuł ten wprowadza wyjątek od domniemania równości udziałów, które wynika z § 1 tego samego przepisu. Przesłanka „ważnych powodów” jest pojęciem niedookreślonym i wymaga każdorazowo indywidualnej interpretacji. Sąd musi przy tym wziąć pod uwagę całokształt relacji między małżonkami, ich wkład w tworzenie majątku, postawę w trakcie trwania małżeństwa oraz okoliczności o charakterze etycznym i moralnym. W praktyce oznacza to konieczność przeprowadzenia szczegółowego postępowania dowodowego.

Domniemanie równości udziałów i jego obalenie

Domniemanie równości udziałów oznacza, że w razie braku dowodów przeciwnych przyjmuje się, iż każdy z małżonków ma taki sam udział w majątku wspólnym. Aby obalić to domniemanie, konieczne jest wykazanie, że wkład jednego z małżonków w powstanie majątku był znacząco mniejszy, a dodatkowo istnieją ważne powody uzasadniające taką nierówność. Nie wystarczy więc jedynie różnica w zarobkach lub brak pracy jednego z małżonków – sąd bada również kwestie moralne i społeczne. Domniemanie równości udziałów chroni słabszą stronę ekonomicznie, dlatego jego obalenie wymaga przekonujących argumentów i solidnego materiału dowodowego. Orzeczenia sądowe pokazują, że nie każda nierówność faktyczna przekłada się automatycznie na nierówność prawną.

Przesłanki uzasadniające nierówny podział

Ważne powody o charakterze etycznym i moralnym

Do ważnych powodów uzasadniających nierówny podział majątku wspólnego zalicza się między innymi postawy nieetyczne lub rażąco naganne zachowania jednego z małżonków. Przykładem może być notoryczne uchylanie się od pracy, brak troski o rodzinę czy długotrwałe i zawinione zaniedbywanie obowiązków małżeńskich. Sąd ocenia w takich przypadkach całokształt relacji małżeńskich i wpływ danego zachowania na funkcjonowanie wspólnoty majątkowej. Kryteria moralne są trudne do jednoznacznego zdefiniowania, dlatego znaczenie ma zarówno materiał dowodowy, jak i subiektywna ocena sędziego. Ważne powody muszą mieć charakter trwały i istotny, a nie incydentalny czy emocjonalnie motywowany.

Różny stopień przyczynienia się do powstania majątku wspólnego

Istotnym argumentem za nierównym podziałem może być również rażąca dysproporcja w przyczynianiu się do tworzenia majątku wspólnego. Ocenia się tu zarówno wkład finansowy, jak i nieodpłatną pracę na rzecz rodziny, w tym opiekę nad dziećmi, prowadzenie gospodarstwa domowego czy pomoc w działalności gospodarczej drugiego małżonka. Nie wystarczy jednak sam fakt, że jeden z małżonków zarabiał więcej – konieczne jest wykazanie, że drugi nie podejmował żadnych działań na rzecz wspólnoty. Sąd bada również intencje i możliwości zarobkowe stron oraz ich zaangażowanie w życie rodzinne. Takie rozróżnienie ma na celu ochronę uczciwego wkładu każdego z małżonków, niezależnie od jego formy.

Przykłady ważnych powodów w orzecznictwie

Trwonienie majątku przez jednego z małżonków

Trwonienie majątku przez jednego z małżonków, np. poprzez hazard, nieprzemyślane inwestycje, rozrzutny tryb życia lub nieodpowiedzialne decyzje finansowe, może stanowić podstawę do ustalenia nierównych udziałów. Sąd musi mieć dowody, że działania te miały miejsce w trakcie trwania wspólności majątkowej i znacząco uszczupliły majątek wspólny. Nie chodzi wyłącznie o błędy ekonomiczne, lecz o powtarzające się, świadome i lekkomyślne działania. Często w takich sprawach kluczowe są zeznania świadków, dokumenty finansowe i analizy rachunkowe. Orzecznictwo wskazuje, że trwonienie majątku jest jedną z najczęściej uznawanych przesłanek do nierównego podziału.

Uzależnienia jako przesłanka nierównego podziału

Uzależnienia od alkoholu, narkotyków czy gier hazardowych są uznawane przez sądy za ważne powody, o ile wpływały negatywnie na funkcjonowanie rodziny oraz przyczyniały się do zaniedbywania obowiązków małżeńskich i rodzicielskich. Kluczowe jest wykazanie, że uzależnienie miało trwały i destrukcyjny charakter, a nie było jedynie przejściowym problemem. Dokumentacja medyczna, opinie biegłych oraz zeznania świadków stanowią w takich sprawach podstawowe środki dowodowe. Sąd analizuje, czy uzależniony małżonek podejmował próby leczenia i czy jego zachowanie miało wpływ na kondycję majątku wspólnego. W wielu przypadkach uzależnienie prowadzi do znaczącego ograniczenia wkładu jednej ze stron w tworzenie i ochronę majątku.

Orzeczenie rozwodu z winy jednego z małżonków

Rozwód orzeczony z wyłącznej winy jednego z małżonków może stanowić argument za nierównym podziałem majątku, jednak nie przesądza o tym automatycznie. Sąd ocenia, czy przyczyny rozwodu miały związek z gospodarowaniem majątkiem wspólnym oraz czy wpływały na relacje majątkowe w małżeństwie. Orzeczenia rozwodowe z winy często zawierają uzasadnienie dotyczące niewłaściwego zachowania, które może być później wykorzystane w postępowaniu o podział majątku. Nie każde przewinienie moralne przekłada się jednak na nierówność udziałów – znaczenie mają jedynie te, które miały istotne skutki majątkowe. Orzecznictwo w tym zakresie jest zróżnicowane i wymaga każdorazowo indywidualnej analizy.

Separacja faktyczna i jej wpływ na podział majątku

Separacja faktyczna, czyli długotrwałe nieprowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego bez formalnego orzeczenia sądu, może mieć znaczenie przy ustalaniu udziałów w majątku wspólnym. Jeśli w okresie separacji tylko jeden z małżonków pomnażał majątek, a drugi nie uczestniczył w życiu rodziny, sąd może to uwzględnić przy ustalaniu nierównych udziałów. Należy jednak wykazać, że separacja była trwała i dobrowolna, a nie wymuszona przez drugą stronę. Istotne są również okoliczności, w jakich do niej doszło – czy wynikała z konfliktów, czy też była naturalną konsekwencją rozkładu pożycia. Separacja sama w sobie nie przesądza o nierówności, ale stanowi istotny kontekst oceny przyczynienia się do majątku.

Formy przyczyniania się do majątku wspólnego

Praca przy wychowywaniu dzieci i prowadzeniu domu

Przyczynianie się do majątku wspólnego nie ogranicza się wyłącznie do zarobków czy wkładu finansowego. Polskie prawo rodzinne jednoznacznie uznaje nieodpłatną pracę jednego z małżonków na rzecz rodziny – w tym opiekę nad dziećmi oraz prowadzenie gospodarstwa domowego – za pełnoprawny wkład w majątek wspólny. Tego rodzaju zaangażowanie pozwala drugiemu małżonkowi skoncentrować się na karierze zawodowej i generowaniu dochodów, które zasilają majątek wspólny. Sąd, rozpatrując sprawę o podział majątku, bierze pod uwagę ten niematerialny, lecz istotny aspekt współdziałania małżonków. Dlatego też brak zatrudnienia jednego z małżonków nie stanowi automatycznie podstawy do ustalenia nierównych udziałów, o ile jego wkład przejawiał się w innej, uznawanej formie.

Wniesienie majątku osobistego – np. umowa darowizny

Małżonek może również przyczynić się do powstania majątku wspólnego poprzez wniesienie do niego składników ze swojego majątku osobistego. Przykładem może być przekazanie darowizny, spadku lub nieruchomości, które formalnie należą do niego, ale zasilają wspólną masę majątkową. Sytuacje takie często mają miejsce w rodzinach, gdzie jedna ze stron otrzymuje znaczne wsparcie od rodziny – np. mieszkanie od rodziców – i decyduje się je przeznaczyć na potrzeby małżeństwa. W takich przypadkach sąd może uznać, że ta osoba wniosła większy wkład w majątek wspólny, co może mieć znaczenie przy ustalaniu udziałów. Jednakże samo posiadanie majątku osobistego, którego nie przekazano do wspólności, nie stanowi podstawy do uznania nierównego udziału.

Procedura ustalenia nierównych udziałów

Wniosek o ustalenie nierównych udziałów

Postępowanie o ustalenie nierównych udziałów rozpoczyna się od złożenia stosownego wniosku przez jednego z małżonków. Wniosek ten może być złożony w toku sprawy o podział majątku wspólnego lub jako jej element, jeśli strony nie są zgodne co do równości udziałów. Należy w nim wskazać podstawy faktyczne i prawne uzasadniające żądanie nierównego podziału, w tym dowody potwierdzające przesłanki takie jak trwonienie majątku czy brak przyczyniania się do jego tworzenia. Wniosek powinien zawierać również konkretną propozycję procentowego rozkładu udziałów. Ciężar dowodu spoczywa na osobie domagającej się odstępstwa od zasady równości, dlatego niezbędne jest staranne przygotowanie materiału dowodowego.

Sądowy podział majątku wspólnego

W przypadku braku porozumienia między stronami co do sposobu podziału majątku, sprawę rozpoznaje sąd rejonowy właściwy dla miejsca położenia majątku lub ostatniego wspólnego miejsca zamieszkania małżonków. Sąd dokonuje szczegółowej analizy zgromadzonego materiału dowodowego, ustalając nie tylko wartość majątku, ale również stopień przyczynienia się każdego z małżonków do jego powstania. W przypadku nierównych udziałów sąd musi wyraźnie wskazać, jakie przesłanki stanowiły podstawę do odstępstwa od zasady równości. Postępowanie sądowe w tego typu sprawach bywa czasochłonne i wymaga zaangażowania profesjonalnego pełnomocnika, który pomoże właściwie sformułować argumentację. Orzeczenie sądu podlega zaskarżeniu w trybie apelacyjnym.

Podział majątku u notariusza – czy możliwy w przypadku nierównych udziałów?

Podział majątku wspólnego może być przeprowadzony również w drodze umowy zawartej przed notariuszem, o ile obie strony są zgodne co do sposobu jego podziału, w tym nierównych udziałów. Warunkiem jest jednomyślność – notariusz nie ma kompetencji do ustalania, czy istnieją ważne powody uzasadniające nierówność udziałów. Jeśli małżonkowie dobrowolnie uzgodnią, że jeden z nich otrzyma większą część majątku, mogą zawrzeć stosowną umowę i dokonać podziału poza sądem. Jest to rozwiązanie szybsze i mniej kosztowne niż postępowanie sądowe, jednak wymaga porozumienia stron. W przypadku sporu konieczne będzie skierowanie sprawy do sądu, który jedynie posiada uprawnienia do ustalenia nierównych udziałów wbrew woli jednej ze stron.

Dowody w sprawie o nierówny podział majątku

Zeznania świadków i ich znaczenie

Zeznania świadków odgrywają istotną rolę w postępowaniu o ustalenie nierównych udziałów w majątku wspólnym. Sąd bierze pod uwagę relacje osób trzecich, które mogły zaobserwować codzienne życie małżonków, ich zaangażowanie w gospodarstwo domowe, relacje rodzinne oraz sposób zarządzania majątkiem. Świadkami mogą być członkowie rodziny, sąsiedzi, współpracownicy lub inne osoby posiadające wiedzę o funkcjonowaniu małżeństwa. Należy jednak pamiętać, że sąd ocenia wiarygodność świadków oraz spójność ich zeznań z pozostałym materiałem dowodowym. Zeznania oparte wyłącznie na domysłach lub emocjonalnych opiniach nie mają istotnej wartości dowodowej, dlatego warto wybierać świadków rzeczowych i obiektywnych.

Wyciągi z kont bankowych i inne dokumenty finansowe

Dokumentacja finansowa stanowi jedno z najmocniejszych źródeł dowodowych w sprawach o podział majątku. Wyciągi z kont bankowych, potwierdzenia przelewów, umowy o pracę, PIT-y, faktury czy rachunki mogą wykazać zarówno stopień przyczynienia się do wspólnego majątku, jak i ewentualne trwonienie środków przez jednego z małżonków. Analiza tych dokumentów pozwala także ustalić, jakie były źródła dochodu poszczególnych małżonków oraz jak były one wydatkowane. Sąd ocenia, czy środki były wykorzystywane racjonalnie i na cele wspólne, czy też prywatne i nieuzasadnione. Szczególną uwagę przykłada się do powtarzających się wypłat gotówki, kosztownych zakupów niekonsultowanych z małżonkiem oraz przelewów na osoby trzecie.

Dokumentacja medyczna jako dowód uzależnień

W przypadkach, gdy podstawą żądania nierównych udziałów są uzależnienia jednego z małżonków, kluczową rolę odgrywa dokumentacja medyczna. Orzeczenia lekarskie, zaświadczenia o leczeniu odwykowym, wypisy ze szpitali psychiatrycznych czy wyniki badań toksykologicznych mogą potwierdzić istnienie i stopień zaawansowania choroby uzależnieniowej. Dowody te powinny jednoznacznie wykazać, że uzależnienie miało realny wpływ na życie rodzinne i finansowe oraz że małżonek nie podejmował skutecznych prób leczenia. Niekiedy sąd dopuszcza również dowód z opinii biegłego psychiatry lub psychologa w celu ustalenia stanu zdrowia strony postępowania. Tego rodzaju dokumenty muszą być aktualne, wiarygodne i opatrzone odpowiednią kwalifikacją medyczną.

Opinia biegłego przy wycenie składników majątku

W sprawach o podział majątku, szczególnie przy ustalaniu nierównych udziałów, istotne znaczenie ma prawidłowa wycena jego składników. W tym celu sąd może powołać biegłego sądowego z zakresu szacowania nieruchomości, ruchomości, przedsiębiorstw lub innych aktywów. Opinia biegłego służy ustaleniu rzeczywistej wartości majątku w chwili podziału oraz porównaniu udziałów przypadających każdemu z małżonków. W przypadku kwestionowania wyceny przez którąkolwiek ze stron możliwe jest złożenie zarzutów do opinii, a nawet powołanie innego eksperta. Bez precyzyjnego oszacowania wartości składników majątkowych ustalenie proporcji udziałów byłoby niemożliwe i nieweryfikowalne. Z tego względu opinie biegłych są nieodzownym elementem postępowania sądowego.

Kto może żądać nierównego podziału?

Małżonek wnoszący o ustalenie nierównych udziałów

Podstawowym podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o ustalenie nierównych udziałów jest jeden z małżonków. Może on złożyć taki wniosek samodzielnie, w ramach sprawy o podział majątku wspólnego, powołując się na konkretne okoliczności i przedstawiając stosowne dowody. Obowiązek udowodnienia istnienia „ważnych powodów” oraz dysproporcji w przyczynieniu się do majątku spoczywa na stronie występującej z roszczeniem. Wniosek ten może być złożony również w sytuacji, gdy drugi małżonek nie wyraża zgody na nierówny podział, jednak sąd ma wtedy obowiązek przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego. Małżonek ubiegający się o nierówny podział powinien wykazać staranność, spójność argumentacji i rzetelność przedstawionych dowodów.

Spadkobiercy zmarłego małżonka

W wyjątkowych sytuacjach, gdy postępowanie o podział majątku dotyczy małżeństwa, w którym jeden z małżonków zmarł, jego spadkobiercy mogą wstąpić do postępowania jako strona. Dotyczy to sytuacji, gdy wspólność majątkowa została wcześniej zniesiona lub postępowanie zostało zainicjowane przed śmiercią. Spadkobiercy mogą wówczas domagać się ustalenia nierównych udziałów, o ile są w stanie wykazać przesłanki uzasadniające takie żądanie. W praktyce jest to trudne, ponieważ nie zawsze posiadają pełną wiedzę o relacjach majątkowych między małżonkami. Niemniej jednak prawo dopuszcza taką możliwość, traktując interes spadkobierców jako przedłużenie praw zmarłego małżonka.

Prokurator działający w interesie publicznym

W wyjątkowych okolicznościach, gdy zachodzi potrzeba ochrony interesu publicznego lub dobra osoby niezdolnej do samodzielnego działania, prokurator może wnieść wniosek o ustalenie nierównych udziałów. Dotyczy to przede wszystkim przypadków skrajnej nierówności, rażącego pokrzywdzenia jednej ze stron lub działań noszących znamiona nadużycia prawa. Rola prokuratora w sprawach rodzinnych jest ograniczona i podejmowana jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Prokurator nie działa w imieniu którejkolwiek ze stron, lecz na rzecz ochrony wartości konstytucyjnych oraz podstawowych zasad współżycia społecznego. Jego interwencja może również polegać na przystąpieniu do już toczącego się postępowania.

Znaczenie orzecznictwa Sądu Najwyższego

Jak SN interpretuje ważne powody i przyczynienie się do majątku?

Orzecznictwo Sądu Najwyższego odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu praktyki sądowej w sprawach o nierówny podział majątku wspólnego. Sąd Najwyższy wielokrotnie podkreślał, że „ważne powody” muszą mieć charakter istotny, trwały i wpływający negatywnie na wspólnotę majątkową oraz osobistą relację małżonków. Nie mogą to być jedynie subiektywne odczucia czy drobne nieporozumienia – wymagane jest poważne naruszenie zasad współżycia małżeńskiego lub całkowity brak zaangażowania w tworzenie majątku. SN wskazuje też, że przy ocenie stopnia przyczynienia się do majątku należy uwzględnić nie tylko dochody, ale również wkład niematerialny, taki jak opieka nad dziećmi czy prowadzenie domu. Ugruntowane stanowisko Sądu Najwyższego służy ujednoliceniu praktyki orzeczniczej sądów powszechnych, choć każda sprawa wymaga indywidualnej oceny.

Nierówny podział majątku po rozwodzie

Kiedy sąd może orzec nierówne udziały po rozwodzie?

Nierówny podział majątku po rozwodzie jest możliwy tylko wtedy, gdy jedna ze stron złoży odpowiedni wniosek i przedstawi argumentację popartą dowodami. Rozwód sam w sobie nie stanowi jeszcze podstawy do ustalenia nierównych udziałów – konieczne jest wykazanie konkretnych przesłanek, o których mowa w art. 43 § 2 KRO. Sąd może uwzględnić także treść wyroku rozwodowego, zwłaszcza w zakresie orzeczenia o winie. W praktyce oznacza to, że ustalenie nierównych udziałów możliwe jest wyłącznie w toku postępowania o podział majątku, a nie automatycznie wraz z orzeczeniem rozwodu. Dlatego strona zainteresowana takim rozstrzygnięciem powinna działać aktywnie, zbierając odpowiednie materiały i składając wniosek już na etapie przygotowań do sprawy majątkowej.

Rola rozwodu w inicjowaniu podziału majątku

Orzeczenie rozwodu jest często impulsem do przeprowadzenia podziału majątku wspólnego, ponieważ kończy wspólność majątkową ustawową między małżonkami. Po rozwodzie każdy z byłych współmałżonków może domagać się ustalenia, co należy do wspólnego majątku, a następnie jego podziału. W tym kontekście rozwód otwiera drogę do dochodzenia również nierównych udziałów, jeżeli zostaną spełnione odpowiednie warunki. Co istotne, dopiero po rozwodzie sądy najczęściej przystępują do szczegółowego badania relacji majątkowych i ewentualnych przesłanek do ich nierównego rozliczenia. Rozwód nie przesądza więc o sposobie podziału majątku, ale stanowi formalny moment graniczny, od którego można żądać sądowej ingerencji w proporcje podziału.

Wspólność majątkowa a nierówny podział

Czym jest wspólność majątkowa małżeńska?

Wspólność majątkowa małżeńska to ustawowy ustrój majątkowy powstający z mocy prawa z chwilą zawarcia małżeństwa, jeśli małżonkowie nie postanowią inaczej. Oznacza on, że wszelkie przedmioty nabyte przez oboje małżonków lub jednego z nich w trakcie trwania wspólności majątkowej wchodzą do majątku wspólnego. W jego skład wchodzą m.in. wynagrodzenia za pracę, dochody z działalności gospodarczej, środki na rachunkach bankowych oraz przedmioty codziennego użytku. Wspólność ta trwa do chwili jej ustania, np. poprzez rozwód, separację sądową, śmierć jednego z małżonków lub zawarcie umowy majątkowej. Dopiero po ustaniu wspólności możliwe jest przeprowadzenie sądowego lub umownego podziału majątku, w tym również jego podziału w nierównych częściach.

Rozdzielność majątkowa a możliwość nierównego podziału

W przypadku małżeństw, które zawarły intercyzę i zdecydowały się na rozdzielność majątkową, nierówny podział majątku wspólnego co do zasady nie występuje, ponieważ taki majątek wspólny nie powstaje. Każdy z małżonków zarządza wówczas swoim odrębnym majątkiem, a nabywane przedmioty nie są objęte wspólnością. Niemniej jednak, jeśli małżonkowie w praktyce nabywali określone składniki wspólnie, mogą podjąć próbę dochodzenia rozliczeń na gruncie współwłasności w częściach ułamkowych lub roszczeń z tytułu nakładów. W takich przypadkach nie stosuje się art. 43 KRO, lecz przepisy kodeksu cywilnego dotyczące współwłasności i rozliczeń między współwłaścicielami. To znacznie ogranicza możliwość dochodzenia „nierównego podziału” w klasycznym rozumieniu, ale nie wyklucza roszczeń finansowych pomiędzy stronami.

Podsumowanie i praktyczne wskazówki

Kiedy warto ubiegać się o nierówny podział majątku?

Ubiegając się o nierówny podział majątku, należy przede wszystkim ocenić, czy istnieją obiektywne i trwałe przesłanki, które uzasadniają odstępstwo od zasady równości. Warto rozważyć to rozwiązanie w sytuacjach, gdy jeden z małżonków rażąco zaniedbywał obowiązki rodzinne, nie przyczyniał się do powstawania majątku lub wręcz doprowadzał do jego uszczuplenia. Również przypadki uzależnień, przemocy domowej, trwonienia pieniędzy czy całkowitego wycofania się z życia rodzinnego mogą przemawiać za żądaniem nierównego podziału. Należy jednak pamiętać, że takie roszczenie wymaga udowodnienia, dlatego nie warto podejmować go bez realnych podstaw. W wielu przypadkach lepszym rozwiązaniem może być polubowny podział, szczególnie jeśli nie istnieją znaczne różnice w stopniu zaangażowania małżonków.

Jak przygotować się do postępowania o ustalenie nierównych udziałów?

Przygotowanie do postępowania o ustalenie nierównych udziałów powinno rozpocząć się od zebrania pełnej dokumentacji dotyczącej sytuacji majątkowej małżonków oraz ich wkładu w powstanie i utrzymanie majątku. Niezbędne będą wyciągi z kont, zeznania podatkowe, umowy, faktury oraz inne dokumenty obrazujące przepływy finansowe. Równie ważne są dowody osobowe – zeznania świadków, opinie specjalistów oraz dokumentacja medyczna w przypadku powoływania się na uzależnienia. Warto także skorzystać z pomocy adwokata lub radcy prawnego, który pomoże ocenić szanse powodzenia wniosku oraz zadba o jego prawidłowe sformułowanie. Dobre przygotowanie znacząco zwiększa szansę na uzyskanie korzystnego wyroku i uniknięcie przewlekłości postępowania.

adw. Pawel Marchewka

Adwokat, członek Izby Adwokackiej we Wrocławiu.
Uznany specjalista w zakresie ochrony praw dłużników, prawa upadłościowego oraz restrukturyzacyjnego. Twórca autorskiego systemu oddłużeniowego oraz zabezpieczenia majątku dłużników.
Znany z niezłomnych postaw jako adwokat karny.
Właściciel kancelarii Adwokackiej Paweł Marchewka.